سلام

آبان ماه را در حالی شروع می کنیم که یکسال از فراق شاعری وارسته وناب می گذرد.

قیصر امین پور  سال گذشته از میان ما پر کشید و به سوی معبودش شتافت.

قیصر از جمله شاعرانیست که براستی نبودش خیلی حس می شود،

واقعا که او همزاد عاشقان جهان است.

وخودش چه خوب گفته بود که :

ما را به حال خود بگذارید وبگذرید       از خیل رفتگان بشمارید وبگذرید

آیا واقعا می شود تیلوفرانه اش فراموش شود؟  کدام احساس ناب می تواند ؟

هنور عطر وطراواتی که اشعارش با صدای ماندنی استاد افتخاری بر جانها گذاشت باقیست

وباقی می ماند.

نیلوفرانه هایی که با قدرت سرایندگی قیصر وصدای هماره شنیدنی جناب افتخاری

وآهنگسازی جناب استاد خوشدل نقشی زیبا بر دلها گذاشت.

وهنوز هم زمزمه خوش نیلوفرانه بر زبانها جاریست.

خدایا عاشقان را با غم عشق آشنا کن   زغمهای دگر غیر از غم عشقت رها کن

درست است که او اکنون در میان ما نیست اما یاد وخاطره اش تا ابد در کنج دلها خانه کرده

وهمیشه می ماند.خدایش با اولیاءحق محشور بگرداند.

                                                                                       یاحق