در این بخش لازم دیدم بحثی را با عنوان مردمی بودن هنرمند گرانقدرعلیرضا افتخاری

به عرض عزیزان هنر دوست برسانم.

هر چند بارها به این مسئله پرداخته شده  وهر کسی بر اساس عقیده خود هم نظری دارد اما چندی قبل

برنامه  چهار مضراب رادیو فرهنگ با حضور جناب رضا مهدوی وعلیرضا میر علینقی به این مسئله

کاملا جدی پرداخت.آقای میر علینقی عنوان کردند که آقای افتخاری خواننده رسمی ومورد قبول بسیاری از

ایرانیان است،در کل کسیکه با انبوه آثار مواجه است هم تحت انتقاد بیشتر است هم دارای مخاطبین گوناگونی

می باشد.قابلیتهای فنی وانعطاف صدای افتخاری واقعا بی نظیر است.

ایشان یادآوری کردند که سال ۶۱-۶۲ در اصفهان منزل هنرمند گرامی آقای منوچهر شیخ صراف جناب

افتخاری با تار استاد جلیل شهناز آوازهایی را اجرا کردند که غوغا کردند،واین آوازها را اکثر مخاطبین

نشنیدند( البته یاد آور میشوم دوست هنرمندمان در وبلاگ نشان عشق چند تا از این آوازها را قرار

دادند)و امیدوار بودند که این آوازها به صورت رسمی منتشر شود تا در دسترس همگان قرار بگیرد.

همچنین آقای میر علینقی خیلی مایل بودند از آثار متنوعی که در طی این سالها جناب افتخاری اجرا کردند

برگزیده ای منتشر شود که این کار نشان دهنده تبحر وهنر ویژه آقای افتخاریست.

همچنین بر این امر دلالت می کند که ایشان چقدر آثار متنوعی را می تواند بخواند.

همانگونه که درسینما هنرمندان می توانند در نقشهای متفاوتی ظاهر شوند استاد افتخاری هم همانند مرد

هزار چهره می تواند سبکهای متفاوتی را بخواند.در بعد مذهبی هم ایشان از اوایل انقلاب همدم وهمگام مردم

بوده است.ویا آلبوم شکوه عشق زمانی که منتشر شد یک نوع نگرانی را هم با خود به همراه داشت که اگر

جناب افتخاری به طور ناگهانی از موسیقی سنتی وارد موسیقی پاپ شود چه خواهد شد ؟اما با تیراژ یک

میلیونی مواجه شد ودر واقع نقطه عطفی در موسقی پاپ وسنتی به شمار آمد.اما راز ماندگاری این اثر در

اجرای درست پاپ عنوان شد.چرا که فریدون خشنود هم در کار خود تبحر دارد وملودیهای خاصی را

داراست.اما در دوره ای که حجم موسیقی غرب به نوعی حاکم است صدای افتخاری طعمی از موسیقی

ایرانی   را دارد واین تنوع آثار ایشان باعث شده که جوانان با موسقی ایرانی بیگانه نشوند.

همچنین مطرح شدن ومردمی بودن وماندن اولا استعداد خاصی می طلبد ثانیا شرایط تاریخی مساعد ودرک

غریزی مردم را .شاید برخی آثار حتی مورد قبول خود افتخاری هم نباشد اما نظر مخاطب بر این امر

ارجحیت دارد.به طور کل استاد افتخاری پل رابط بین توده مردم وتشویق مردم به سوی موسیقی جدیست.

در واقع  هر چیزی که حس می کرد لازم هست را اجرا کرد که هم نوعی ریسک محسوب میشد وهم استحقاق

وتواناییهای ایشان به اثبات رسید.

                                    با آرزوی توفیق برای تمامی عزیزان هنر مند وآقای افتخاری عزیز