بار دیگر صدای آسمانی استاد علیرضا افتخاری دلهایمان را تا اوج برد

وراز گشای جانها شد.وبراستی که موسیقی پاک ومنزهی است وتجلی گاه رازها.

اشعاری که در این اثر به کار رفته از انتخابی دقیق برخوردار است.ومعنویت ویژه ای

در اشعار موج میزند.وهنگامی که این حس زیبای معنوی با لحن خوش وخسته وار

ومحزون استاد عجین می شود وآهنگهای بسیار استادانه عباس خوشدل هم با

با آن تلفیق می شود به یقین دیگر تو از آن خود نیستی!

هر کدام از این تصانیف ارتباطی خاص با روحمان برقرار می کند واین بسیار

نکته عجیبی است.در حرم قدس،یار درد مندان،شب نیلوفری،خورشید سبز

که همدمی است با ائمه معصومین وشکسته دل،سکوت،وقسم که بازارتباط

ویژه ایست با پروردگاریکتا وقطعه سکوت هم یاد آور وداع شهداست.

ما هم تلاش  این عزیزان را ارج می نهیم که کاری شایسته وماندگار خلق کردند. 

سحر زباغ ناله ها گل مراد میدمد

به نیمه شب چرا لبی به ناله وا نمی کنی

                                                                    یاحق